18 C
Baku
30.05.2024
Bu yaxınlarda “Facebook” səhifəmdə belə bir status yazmışdım ki, müstəqillik illərində ədəbiyyatımızdan başqa heç bir sahə özünün gələcəyə baxan nəslini yetişdirə bilməyib. Oxuyanların bəziləri gülüş, bəziləri qəzəb, bəziləri də təəssüf emojiləri ilə qarşılamışdı bu...
90-cı illər Bakısının qəribə mənzərəsi vardı. İki detal deyəcəm, məncə, ümumi təsəvvür üçün bəs edəcək. Səməd Vurğun heykəlinin qarşısındakı parkda göy çadırlar qurulmuşdu və elə parkın ortasındaca qoyunlar kəsilib kababa vurulurdu. Hamı yeyib içirdi. İsti havalarda...
Saç ustamın qəfil işi çıxır, məni gənc birinə həvalə edib gedir. Yaşıl gözlü, gözəl bir qızdı, hərdən güzgüdən gülümsəyir üzümə, elə qayğıyla davranır ki, özüm də utanıram. Əvvəl düşünürəm: yəqin, naşıdı, deyə çəkinir. Sonra görürəm, yox, bu...
1az.az "İMZALAR" rubrikasında Günel Eminlinin “Antalıq” hekayəsini təqdim edir. Qapı döyülür. Qadın qapını açıb kişini içəri buraxır. Kişinin səsindən təəccübləndiyi duyulur: - Elə bildim, məni başqa geyimdə qarşılayacaqsan.
- REKLAM -

1AZ KÖHNƏ XƏBƏRLƏR

BUNLARI HƏLƏ OXUMAMISINIZ?